Βελτιώνει η αρθροσκοπική αφαίρεση της βλάβης μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης τη λειτουργικότητα σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα ισχίου;

Clin Orthop Relat Res, Dec 2010
Larson CM, Giveans MR, Taylor M.
Παλαιότερες μελέτες που αναφέρουν την επίδραση της οστεοαρθρίτιδας στον πόνο και τη λειτουργικότητα μετά από αρθροσκόπηση ισχίου προχρονολογούνται της καθιέρωσης της αρθροσκοπικής αφαίρεσης της μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης (FAI).
Ο σκοπός των ερευνητών ήταν η εκτίμηση της βελτίωσης της λειτουργικότητας μετά από αφαίρεση της βλάβης μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης σε ασθενείς με ακτινολογική μείωση του μεσάρθριου διαστήματος προεγχειρητικά και η ανίχνευση πιθανών προεγχειρητικών παραγόντων πρόβλεψης του επιπέδου του πόνου και της λειτουργικότητας, καθώς και τα ποσοστά αποτυχίας στους ασθενείς αυτούς.
Μεταξύ των ετών 2004 και 2008, αντιμετωπίστηκαν με αρθροσκόπηση ισχίου 210 ασθενείς (227 ισχία) με βλάβη μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης και παρακολουθήθηκαν για ένα ελάχιστο διάστημα 12 μηνών (μέση τιμή, 27 μήνες). Η ομάδα με βλάβη μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης αποτελούνταν από 154 ασθενείς (169 ισχία) χωρίς ακτινολογική μείωση του μεσάρθριου διαστήματος, ενώ η ομάδα με μηροκοτυλιαία πρόσκρουση και οστεοαρθρίτιδα ισχίου αποτελούνταν από 56 ασθενείς (58 ισχία) με ακτινολογικά παρατηρούμενη μείωση του μεσάρθριου διαστήματος (αρχόμενη οστεοαρθρίτιδα ισχίου). Έγινε εκτίμηση με την κλίμακα αξιολόγησης του ισχίου Harris (HHS), το ερωτηματολόγιο Short Form-12 (SF-12), ενώ ο πόνος αξιολογήθηκε με οπτική αναλογική κλίμακα (VAS – visual analog scale) προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά.
Η βελτίωση των κλιμάκων αξιολόγησης ήταν μεγαλύτερη για την ομάδα με βλάβη μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης σε σχέση με την ομάδα με βλάβη μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης και οστεοαρθρίτιδα ισχίου. Το συνολικό ποσοστό αποτυχίας ήταν μεγαλύτερο για την ομάδα με μηροκοτυλιαία πρόσκρουση και οστεοαρθρίτιδα ισχίου (52%) σε σχέση με την ομάδα με μηροκοτυλιαία πρόσκρουση (12%). Αν και οι ασθενείς με στένωση του μεσάρθριου διαστήματος μικρότερη του 50% ή με μεσάρθριο διάστημα μεγαλύτερο των 2 mm στις προεγχειρητικές ακτινογραφίες είχαν βελτιωμένες βαθμολογίες σε όλη τη μελέτη, δεν παρατηρήθηκε βελτίωση σε καμία βαθμολογία στους ασθενείς με προχωρημένη στένωση του μεσάρθριου διαστήματος. Έτσι, η προχωρημένη στένωση του μεσάρθριου διαστήματος, οι προχωρημένες χόνδρινες βλάβες στην μαγνητική τομογραφία, και η μακρύτερη διάρκεια των προεγχειρητικών συμπτωμάτων προέβλεψαν χαμηλότερες βαθμολογίες.
Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η διόρθωση της μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης όταν αυτή συνοδεύεται από ήπια στένωση του μεσάρθριου διαστήματος συνεπάγεται βελτίωση του πόνου και της λειτουργικότητας μεσοπρόθεσμα. Οι ασθενείς με βαριά στένωση του μεσάρθριου διαστήματος δεν βελτιώνονται και δεν είναι υποψήφιοι για διόρθωση της μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης.