Η άρθρωση του ισχίου είναι μία από τις πιο συνήθεις περιοχές ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας. Οστεοαρθρίτιδα σημαίνει φθορά της άρθρωσης και μπορεί να είναι πρωτοπαθής (ιδιοπαθής) όταν οφείλεται σε άγνωστο αίτιο, ή να είναι δευτεροπαθής, δηλαδή να είναι το αποτέλεσμα άλλης παθολογικής κατάστασης. Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η βαθμιαία καταστροφή του αρθρικού χόνδρου.
Τα βασικά συμπτώματα είναι ο πόνος και η δυσκαμψία. Ο πόνος συνήθως γίνεται αισθητός στη βουβωνική χώρα (ριζομήριο), δηλαδή στην πρόσθια περιοχή της άρθρωσης, και μπορεί να αντανακλά έως και στο γόνατο. Εμφανίζεται κυρίως μετά από περιόδους έντονης σωματικής δραστηριότητας, ενώ σταδιακά γίνεται όλο και πιο συχνός, ακόμα και στην ηρεμία. Η δυσκαμψία (δυσκολία στην κίνηση της άρθρωσης) γίνεται στην αρχή αισθητή μετά από πολύωρη ανάπαυση, ιδιαίτερα μετά από περιόδους ακινησίας (π.χ. το πρωί ή μετά από καθιστή θέση). Αργότερα αυξάνεται προοδευτικά, φθάνοντας μερικές φορές στο σημείο να υπάρχει δυσχέρεια για τον ασθενή να φορέσει τις κάλτσες ή τα παπούτσια του. Σε προχωρημένο στάδιο μπορεί να παρουσιαστεί χωλότητα (ο ασθενής κουτσαίνει). Εάν ο πόνος ή η κίνηση δεν μπορεί να υφεθεί με συντηρητικά μέσα, όπως φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπεία, τροποποιήσεις δραστηριότητας ή ενδαρθρικές εγχύσεις στο ισχίο μπορεί να είστε υποψήφιος για αρθροπλαστική ισχίου.
Η επέμβαση της ολικής αρθροπλαστικής ισχίου αποτελεί μία από τις πιο επιτυχημένες χειρουργικές επεμβάσεις στην ιστορία της χειρουργικής. Διενεργείται σε περιπτώσεις όπου οι βλάβες στην άρθρωση είναι τόσο εκτεταμένες και τόσο σοβαρές που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με εναλλακτικό τρόπο παρά μόνο με την αντικατάσταση της άρθρωσης.
Κατά την τεχνική αυτή αντικαθίσταται συνολικά η άρθρωση με τη χρήση μεταλλικών ειδικών προθέσεων. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στο σχεδιασμό και την τεχνολογία των υλικών αυτών, με αποτέλεσμα να δείχνουν μεγάλη ανθεκτικότητα στο χρόνο ώστε να μην υποβάλλονται σε σημαντική φθορά.
Η ολική αρθροπλαστική ισχίου επιτυγχάνει στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών πλήρη εξάλειψη του πόνου και της δυσκαμψίας και μπορεί να επαναφέρει τον ασθενή σε σχεδόν πλήρη λειτουργικότητα μετεγχειρητικά.