Υπάρχει αρκετή διχογνωμία σχετικά με την ανάγκη για συρραφή του θυλάκου μετά από αρθροσκόπηση ισχίου. Οι υπέρμαχοι της συρραφής θεωρούν ότι αυτή είναι επιβεβλημένη για την περιοχή του θυλάκου μεταξύ των δύο αρθροσκοπικών πυλών καθώς εξασφαλίζει την αρμονική επούλωση και την μετέπειτα σταθερότητα της άρθρωσης. Σύμφωνα με την αντίθετη άποψη όμως η απόσταση μεταξύ των δύο αρθροσκοπικών πυλών είναι τόσο μικρή που αφενός μεν δεν έχει αρνητική επίπτωση στην σταθερότητα της άρθρωσης, αφετέρου δε θεωρείται ότι ο θύλακος έχει έντονο δυναμικό επούλωσης και έτσι η βλάβη αυτή αυτοδιορθώνεται.
Σε πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη έγινε προσπάθεια εκτίμησης της εικόνας του αρθρικού θυλάκου στη μαγνητική τομογραφία σε ασθενείς με μηροκοτυλιαία πρόσκρουση, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ταυτόχρονη και αμφοτερόπλευρη αρθροσκόπηση ισχίου και στους οποίους έγινε θυλακοτομή μεταξύ των δύο αρθροσκοπικών πυλών. Κάθε ισχίο τυχαιοποιήθηκε προκειμένου να υποβληθεί ή να μην υποβληθεί σε χειρουργική συρραφή της θυλακοτομής.
Η μελέτη ήταν διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη και συμπεριελάμβανε 15 ασθενείς (30 ισχία), με μέση ηλικία τα 29,2 έτη. Οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε αμφοτερόπλευρη αρθροσκόπηση ισχίου χρησιμοποιώντας δύο πύλες και μία θυλακοτομή, η οποία εκτιμήθηκε σε μήκος στα 3cm. Σε κάθε ασθενή στο ένα ισχίο πραγματοποιήθηκε χειρουργική συρραφή ενώ στο αντίθετο ισχίο η συρραφή δεν πραγματοποιήθηκε. Οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε μαγνητική τομογραφία σε έξι και 24 εβδομάδες μετεγχειρητικά και οι τομές αναλύθηκαν από δύο εξειδικευμένους στο μυοσκελετικό σύστημα ακτινολόγους. Τόσο οι ασθενείς όσο και οι ακτινολόγοι ήταν τυφλοί στη θεραπεία για κάθε ισχίο. Μετρήθηκαν οι διαστάσεις του θυλάκου στο επίπεδο της επουλωθείσας θυλακοτομής.
Στις έξι εβδομάδες μετεγχειρητικά παρατηρήθηκε μία συνεχής δομή αρθρικού θυλάκου του ισχίου σε οκτώ ισχία που αντιμετωπίστηκαν με συρραφή του θυλάκου και τρία ισχία που αντιμετωπίστηκαν χωρίς συρραφή. Από τα 19 ισχία με μη συνεχή θύλακο στις έξι εβδομάδες, τα 17 ήταν διαθέσιμα για επανεξέταση σε 24 εβδομάδες. Και τα 17 αυτά ισχία εμφάνισαν πρόοδο και επούλωση του θυλάκου με μία μαγνητομογραφική εμφάνιση συνεχόμενης δομής του θυλάκου, χωρίς ελλείμματα και χωρίς διαφορές στις διαστάσεις του θυλάκου μεταξύ των ισχίων της κοόρτης.
Οι συγγραφείς συμπέραναν ότι η αρθροσκοπική διόρθωση μικρών θυλακοτομών μεταξύ των πυλών εισόδου στην άρθρωση μπορεί να δίνει μία καλή εικόνα συνεχόμενου θυλάκου στις έξι εβδομάδες όμως δεν παρουσιάζει καμία διαφορά με τις εικόνες των ισχίων που δεν υπεβλήθησαν σε συρραφή του θυλάκου κατά τον μαγνητοτομογραφικό έλεγχο στις 24 εβδομάδες μετεγχειρητικά.
Πηγή: “The Journal of Bone and Joint Surgery”, Ιανουάριος 2018