Alexandros Tzaveas and Richard Villar The Richard Villar Practice, Wellington Hospital, London, UK Οι μεμονωμένες οστεοχόνδρινες βλάβες (ΟΧΒ) της μηριαίας κεφαλής παραμένουν ένα δυσχερές πρόβλημα για τους χειρουργούς στην προσπάθεια να ισορροπήσουν μεταξύ μίας ελάχιστα επεμβατικής τεχνικής και ενός μεγαλύτερου όφελους για τον ασθενή. Παρουσιάζουμε την εμπειρία μας στο σύστημα μερικής επιφανειακής αρθροπλαστικής τύπου Hemicap σε 12 ασθενείς. Στους 10 από αυτούς οι βλάβες παρατηρήθηκαν αρθροσκοπικά. Επτά από αυτούς παρουσίασαν συνυπάρχουσες χόνδρινες βλάβες 1ου βαθμού. Σε τρεις ασθενείς η ΟΧΒ περιβάλλονταν από φυσιολογικό χόνδρο και σε δύο ασθενείς η βλάβη προκλήθηκε από άσηπτη νέκρωση της μηριαίας κεφαλής. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 41 έτη (εύρος, 30 έως 63) και ο μέσος χρόνος παρακολούθησης 27 μήνες (εύρος, 9 έως 48). Πέντε ασθενείς υποβλήθηκαν τελικά σε αρθροπλαστική επιφανείας ή ολική αρθροπλαστική ισχίου σε μία μέση χρονική περίοδο 17 μηνών (εύρος, 12 έως 24) λόγω επίμονου πόνου. Σε τρεις ασθενείς απαιτήθηκε επιπλέον αρθροσκόπηση ισχίου σε μία μέση χρονική περίοδο 36 μηνών (εύρος, 24 έως 48). Σε τέσσερις ασθενείς δεν απαιτήθηκε άλλη χειρουργική επέμβαση ενώ παρακολουθούνται για μία μέση χρονική περίοδο 32, 7 μηνών (εύρος, 9 έως 43). Σε όλες τις επαναληπτικές χειρουργικές επεμβάσεις οι προθέσεις εμφανίστηκαν σταθερές και ακέραιες. Η μερική αρθροπλαστική επιφανείας φαίνεται να παρουσιάζει μία τάση για πρόωρη αποτυχία, ειδικά στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα, και ευνοϊκότερα αποτελέσματα σε ασθενείς με άσηπτη νέκρωση της μηριαίας κεφαλής, και οι χειρουργοί θα πρέπει να υιοθετούν μία προσεκτική στάση γι αυτόν τον τύπο της αρθροπλαστικής.