Η ενδαρθρική έγχυση στο ισχίο έχει γίνει, τα τελευταία χρόνια, ο ακρογωνιαίος λίθος της διάγνωσης και της θεραπείας πολλαπλών καταστάσεων της άρθρωσης.  Η έγχυση αυτή χρησιμοποιείται όχι μόνο για διαγνωστικούς, αλλά και για θεραπευτικούς σκοπούς.

Κατά το παρελθόν έχουν αναφερθεί αρκετές ενστάσεις για το πότε πρέπει να πραγματοποιείται μια επικείμενη αρθροσκόπηση ισχίου μετά από μία ενδαρθρική έγχυση, και κατά πόσο αυτό εγκυμονεί κινδύνους επιπλοκών για τον ασθενή.

Προκειμένου να απαντηθεί αυτό το ερώτημα έγινε μια μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 500 ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ενδαρθρική έγχυση του ισχίου με στεροειδές και οι οποίοι στη συνέχεια υπεβλήθησαν σε αρθροσκόπηση ισχίου.  Ο μέσος όρος των ασθενών ήταν 37,6 χρόνια (εύρος 14 έως 74), με 112 άνδρες ασθενείς και 388 γυναίκες. Ο μέσος χρόνος μεταξύ της έγχυσης και της αρθροσκόπησης ήταν 59 ημέρες (εύρος 15 έως 92). Δεν υπήρχε καμία μετεγχειρητική επιπλοκή.

Οι συγγραφείς συμπέραναν ότι όταν οι εγχύσεις αλλά και η αρθροσκόπηση ισχίου πραγματοποιούνται σε εξειδικευμένα κέντρα τότε η αρθροσκόπηση ισχίου που γίνεται τρεις μήνες μετά από μια ενδαρθρική έγχυση δεν ενέχει κινδύνους για τον ασθενή.

Πηγή: “JBJS, Αύγουστος 2019